Recensie: debuutroman ‘Dansen in de Hemel’ van Michael Pilarczyk

Over het debuut van Michael Pilarczyk is veel gezegd de afgelopen weken. ‘Dansen in de Hemel’ is gehyped als het ultieme boek om dit jaar mee te nemen op vakantie. En met succes, want het zomerboek is besproken in grote kranten, op boekenblogs en in radioprogramma’s. Bekende Nederlanders als Ruud de Wild, Renate Dorrestein en Sylvana Simons lezen eruit voor in de boektrailer en het boek ontving lovende reacties van lezers. Dat wekt verwachtingen: is ‘Dansen in de Hemel’ een droomdebuut?

[heading margin_top=”14″]Een naïeve, wereldberoemde DJ met een doodzieke vrouw[/heading]

Michael Pilarczyk voert je mee in het leven van hoofdpersoon Mishka Kamadev. In zijn jeugd heeft hij zowel armoede als rijkdom leren kennen, waardoor hij al snel besluit dat hij in de tweede categorie thuis wil horen. Het motiveert hem om de beste DJ ter wereld te worden. De wereld  – en vooral de vrouwen – ligt aan zijn voeten. Hij is jong, rijk, succesvol en doet dan iets waardoor zijn leven op losse schroeven komt te staan: hij trouwt een ongeneeslijk zieke vrouw. Als het tot hem doordringt dat hij het niet kan winnen van haar ziekte, zoekt hij afleiding in drugs, drank en andere vrouwen.

Pilarczyk noemt hoofdpersoon Mishka een romanticus met een te groot verlangen naar passie, roem en rijkdom  – ik noem hem naïef. Hij experimenteert met de liefde en met aandelen, wat niet goed afloopt. Toch lijkt hij er niets van te leren, want hij richt vrij snel daarna een mediabedrijf op met twee louche zakenlui om zo zijn schulden af te lossen en alsnog rijk te worden. Als lezer weet je van tevoren dat het een slecht idee is, Kamadev zelf ziet dat pas als alle schade al is aangericht.

Ook heeft hij geen echt probleem. Ja, hij raakt zijn geld kwijt, maar hij verzint zo makkelijk oplossingen voor dat je het amper een echt probleem kunt noemen. Ja, zijn vrouw is on- geneeslijk ziek, maar hij maakt zich er niet echt druk om, dus doe je dat als lezer ook niet. Het ergste van haar ziekte vindt hij het gebrek aan seks, wat niet verwonderlijk is: alle vrouwen beschrijft hij aan de hand van hun borsten en billen, die altijd ‘geil’ en ‘welgevormd’ zijn.

Deze zin vat het boek treffend samen: ‘Zolang de bank het krediet wilde verstrekken om ons glamourleven te financieren, was er niets aan de hand.’ Zo gedraagt hij zich inderdaad. Alsof er niets aan de hand is en hij alles kan oplossen. Het boek begint bijvoorbeeld spannend met iets dat zijn doodzieke vrouw niet mag weten, terwijl het hem vele pagina’s later slechts één bladzijde kost om het op te lossen. Hierdoor wordt het verhaal nergens echt geloofwaardig.

Goed, dit romanpersonage heeft dus geen echte problemen, hoe zit het dan met de thema’s van het boek? Er zitten veel thema’s in het boek. Je passie volgens versus geld verdienen en natuurlijk de liefde. Die thema’s zijn duidelijk en goed uitgewerkt, maar de hoofdpersoon denkt ook veel na over vreemdgaan, drugsgebruik, de mediawereld en het ouderschap. Het enige thema dat echt geloofwaardig en goed is uitgewerkt, is de liefde. Je leest het liefdesverhaal van twee mensen, de rest voelt als bijzaak.

Door de hoeveelheid thema’s voelt het alsof de schrijver het te vroeg vond voor een autobiografie, maar wel zijn levenslessen wilde delen. Vooral wanneer de hoofdpersoon zich een passage lang afvraagt waarom er geen verplichte test is voor mensen die ouders willen worden. Of wanneer hij in zweverige zinnen uitlegt wat ware liefde betekent: ‘Liefde is onvoorwaardelijk en lankmoedig […] en ontstaat als twee energieën identiek trillen, waardoor je elkaar al kunt voelen zonder enige aanraking. […] Als je in een staat van kosmisch bewustzijn komt, voel je jezelf oplossen in het Grote Al, Kosmische Liefde.’

[heading margin_top=”14″]Conclusie: een prima, onderhoudend boek voor op vakantie[/heading]

Het enige personage dat echt krachtig en geloofwaardig is neergezet is de platenbaas van Michael Kamadev, Drakestein, met zijn voorliefde voor creaties van Versace. Je ziet hem voor je in zijn drukke kantoor met te jonge meisjes in bontjassen en je hóórt zijn stem. Dat is knap, omdat zo’n personage al gauw plat en stereotype wordt.

‘Dansen in de Hemel’ schetst het over the top glamourleven van een artiest die onophoudelijk nummer 1 hits scoort, iedere vrouw kan krijgen en zoveel geld verdient dat hij er niet mee om kan gaan. Het geeft een spannend inkijkje in zowel de media- als de zakenwereld, hoewel de problemen van de hoofdpersoon onbevredigend snel worden opgelost. De schrijfstijl is luchtig met ruimte voor humor, al worden er soms clichès gebruikt waar je je als lezer aan kunt ergeren.

Ondanks dat is het verhaal onderhoudend en zorgt de luchtige schrijfstijl ervoor dat het boek lekker weg leest. Een droomdebuut wil ik het niet noemen, maar ‘Dansen in de Hemel’ is wel een prima boek om op je ligbed in en warm land te lezen.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.