Schrijven is koffie drinken

Ik krijg vaak de vraag waarom ik zoveel bezig ben met schrijven. Het begon al voordat ik een blog startte. Toen ik op de middelbare school zat en de opdracht kreeg een opstel te schrijven, hoorde ik klasgenoten zuchten. Ik klaagde niet. In plaats daarvan toverde ik een glimlach tevoorschijn. En er was niemand die het begreep. ‘Hoe kún je dit nou leuk vinden?!’ Meestal haalde ik mijn schouders op. Ik had geen idee wat ik op die vraag moest antwoorden. Uitleggen waarom ik graag schrijf voelde alsof ik uit moest leggen waarom ik als meisje geboren ben. Het hoorde gewoon bij mij.

Terwijl ik dit schrijf, zit ik aan een notenhouten tafeltje in de Koffiefabriek. Naast me is de bar, waar medewerkers druk bezig zijn met het bereiden van cappuccino’s en speciale soorten koffie. Wanneer iemand me opmerkt, glimlacht ze en vraagt ze of ik soms nog iets te drinken wil. Ik schud mijn hoofd en wijs naar mijn nog volle koffiekopje. Mijn ogen laat ik verder door de ruimte glijden. Tegenover me hangt een vierkant krijtbord waarop allle Koffiefabriek specials, warme broodjes, smoothies en lunchgerechten met wit krijt geschreven zijn. Daarnaast bevindt zich een zithoek met versleten, bruinleren banken. Aan de wand van de zithoek hangen oude filmposters, vermengd met recentere exemplaren. Het is druk; alle tafeltjes zijn bezet en de medewerkers doen hun best iedereen zo snel mogelijk van een heerlijk kopje koffie te voorzien. Ik neem een slok van mijn cappuccino en denk ondertussen na over alle personages, verhalen en complottheorieën die zich in mijn hoofd verzameld hebben. Ik observeer de mensen, bestudeer de ruimte en laat mijn gedachte de vrije loop terwijl ik met mijn vingers op het toetsenbord tik. En ik vind het heerlijk.

Schrijven is iets bijzonders. Schrijven is een ultieme persoonlijke uiting. Schrijven is ontroeren, huilen of juist aan het lachen maken. Schrijven is raken. Schrijven is schrappen, jezelf blijven uitdagen en blijven zoeken naar de juiste woorden. Schrijven is het componeren van letters tot leesbare woorden. Woorden met betekenis. Woorden die op hun beurt weer samen zinnen vormen. Ze zeggen wel eens dat een foto meer zegt dan duizend woorden, maar wat mij betreft is het eerder andersom. Soms kun je met duizend woorden meer zeggen dan een foto ooit over kan brengen. Een foto kun je op verschillende manieren interpreteren en het verschilt meestal per persoon welke betekenis er uit de foto wordt gehaald. De fotograaf verschuilt zich daar achter. Zijn ware bedoeling met de foto, de reden erachter; hij kan ze verbergen. ‘Nee, zo heb ik de foto niet bedoeld, maar je interpretatie ervan is interessant!’ Een schrijver kan dat niet zeggen. ‘Die zinnen die daar staan bedoelde ik eigenlijk heel anders.’ Als je een zin neerpent, dan staat het op papier. Iedereen kan precies lezen hoe je het bedoelt. Een schrijver geeft zich bloot. Als de woorden eenmaal opgeschreven zijn, dan staan ze er. Voorgoed.

Ik kijk even op van mijn laptop en mijn blik valt op een ouderwets bordje dat aan de muur hangt. ”If you’re not shaking, you need another cup.” Ik glimlach en kijk naar mijn inmiddels lege koffiekopje. Misschien is dat wel de reden waarom ik zo graag schrijf, bedenk ik, terwijl ik een medewerker wenk. Het is het perfecte excuus om onbeperkt koffie te drinken in koffiezaakjes zoals deze.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Een heerlijk stuk! Gave header heb je ook, met een mooie tekst.

  • Wauuw, heerlijk om te lezen dit.
    Jij schrijft het op éen manier waardoor ik als lezer daar van precies op dat moment hetzelfde voel dan toen jij die zin neerzette.
    Zo lekker meeslepend, maar dat niet alleen je schrijft ook heel herkenbaar.
    Ik zou zeggen ga zo door, want zoals ik al vaker heb gezegt je doet het echt geweldig.
    Ik geniet er van om jouw posten te lezen.

    • Bedankt voor je uitgebreide reactie, Fleur!
      Ik waardeer het. 🙂

  • O mijn god. Dit is precies mij. Ik heb precies hetzelfde! Zo herkenbaar, hahaha!
    Het is alsof ik mijn eigen stukje lees, zo raar.
    Liefs, Manon

    • Haha, wat leuk dat je jezelf er zo in herkent!
      Ik vind het leuk om te zien dat ik niet de enige
      ben. 🙂

  • Anonymous

    Een vrouw die cappuccino goed spelt, dat is wel heeeeel sexy;)

    S.W.

    • En andersom? Is het dan een afknapper? 😉

    • Anonymous

      Meer dan;)

      S.W.

  • ♥ ♥ ♥