Schrijven is niet schrappen, maar letterzetten

Met vingers die plakten van de zonnebrandcrème las ik begin deze week de NRC Weekend. Ik miste mijn krantje en haalde hem daarom bij een winkeltje aan het strand. Nrc.next? Die hadden ze niet. Wel de weekendversie.

Dus las ik, liggend op een met zand bestraalde handdoek, het zomergesprek met Paulien Cornelisse. Het stuk ging vooral in op haar leven als cabaretier, maar aan het begin stond iets waar ik mijn zonnebril voor afzette.

Letterzetten2

‘Schrijven is schrappen,’ zeggen uitgevers. Redacteuren. Boekhandelaren. Als schrijver zelf geef je al snel weinig aandacht aan de regel. Er is geen limiet. Niets weerhoudt je ervan om je opschrijfboekje te vullen met overbodige woorden.

Tot je er, zoals Paulien, ineens mee geconfronteerd wordt. Dan kost het toch wel veel tijd om die zin te zetten. En zijn die paar bijvoeglijke naamwoorden ook niet wat overdreven?

Als schrijver hoef je niet in je achterhoofd te houden dat schrijven schappen is, als je je tenminste voorstelt hoe het zou zijn om al die geschreven woorden te zetten.

Dan zal het schrappen vast makkelijker gaan.

Eigen foto’s.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Andy Peetermans

    Ik heb deze post met veel genoegen gelezen 🙂 “met zand bestraalde handdoek”: een klein juweeltje. Paulien Cornelisse is trouwens echt wel goed, die heeft hier in Vlaanderen eens deelgenomen aan ‘De slimste mens’ (al denk ik dat niet iedereen haar humor begreep).