Schrijven is nutteloos wanneer je niet naar verjaardagen gaat

Als kind hield ik niet van verjaardagen. Dan moest ik nette kleren aan, twee staartjes in m’n haar en de hele avond luisteren naar wat grote mensen te vertellen hadden. Stil op een stoel zitten, dankbaar zijn voor het stukje taart dat op een gebaksschoteltje in m’n handen werd gedrukt en luisteren.

Tegenwoordig ga ik graag naar verjaardagen, ook al kost het me een avond. Niet eens de taart of de verhalen van anderen, maar de ervaring op zich. Omdat schrijven ervoor zorgt dat je alles met een glimlach kunt doen. Ook door de regen naar het station fietsen of voor een afspraak van een kwartier uren reizen. Of die verplichte verjaardag.

Ik ga nu zelfs graag naar de sportschool.

Marketinggoeroe Seth Godin antwoordde ooit het volgende op de vraag waar hij zijn eindeloze stroom inspiratie vandaan haalde:

‘How come some people can visit a place like New York and see a thousand amazing things, take hundreds of great photos (like Thomas Hawk) or even write a novel… and other people visit, eat at Applebee’s and send home a John Lennon postcard?

It’s not where you go, it’s what you look for.’

Als schrijver is niets van wat je doet nutteloos. De taart op die verjaardag kan een verhaal in je losmaken. Het gesprek dat je in de trein opving is een geweldige basis voor een kort verhaal. Dat stuk fietsen in de stromende regen zorgt ervoor dat je je kunt inleven in het moment waarop je hoofdpersoon het meemaakt.

Het maakt niet uit of je naar een inspirerend evenement in Amsterdam gaat, luncht met vrienden of met het stuk taart in je achterhoofd naar een verjaardag onderweg bent. Het zijn allemaal ervaringen, kansen om anderen te observeren, ideeën op te doen.

Denk niet: ‘Ik was net zo lekker aan het schrijven, nu is door die verjaardag m’n hele avond weg..’ Glimlach en weet: zonder die verjaardag zou je misschien niets hebben om over te schrijven.

Foto door: dixieroadrash

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Nanouk van Gennip

    Jaaaaa zo waar!!! Leuk stukje en ben het helemaal met je eens:) Zo zijn bezoekjes aan mijn oma’s ook vaak stof voor schrijfsels!

  • Helemaal met je eens. Sinds ik bij het universiteitsblad werk doe ik ineens zoveel dingen die ik nog niet had gedaan, ontmoet ik mensen die ik anders nooit had ontmoet en ben ik dus nooit meer inspiratieloos 🙂