Treinreizen is vreselijk, behalve als je veertig uur ongestoord kunt schrijven

Vandaag ben ik zo’n drie uur onderweg. Ik neem de trein richting Amsterdam Centraal om naar het Feest der Letteren te gaan in de Bijenkorf. Als je ook gaat, neem dan vooral een goed gevulde portemonnee mee, want de line-up met interessante schrijvers belooft minstens zulke interessante boeken. Goed, ik reis dus met de trein, en er is een soort knipperlichtrelatie gaande tussen mij, de student, en de trein, het vervoersmiddel.

[heading margin_top=”14″]Het kost moeite: treinreizen zien als ‘gratis tijd'[/heading]

Ik haat de trein voor de uren die ik dankzij vertraging in de winterse kou op het station doorbracht. Ik haat hem omdat hij me soms te laat laat komen bij colleges, ik haat hem omdat hij niet rijdt wanneer ik een belangrijke afspraak heb en ik haat hem omdat ik wel op hem wacht, maar hij nooit op mij. Tegelijkertijd ebt die haat weg wanneer ik mezelf eraan herinner dat ik zonder hem helemaal nergens zou komen. En, dat kon je vorige week lezen, de trein is fantastisch om verhalen te testen.

Door een enthousiast stuk over treinreizen van schrijver Petra Kruijt, durf ik te stellen dat bovengenoemde haat verminderd is. Petra ziet de tijd die je in de trein doorbrengt namelijk als ‘gratis tijd’: tijd die je toch spendeert door in de trein te zitten, dus dan kun je net zo goed schrijven. Het riep bij mij de vraag op wat ik zoal doe in de trein. Ik kwam tot de conclusie dat ik vooral Twitter bekijk en interessante tweets aan m’n favorieten toevoeg, afgewisseld met naar buiten kijken en nadenken.

Niet zo spannend en vooral weinig productief. Dat het wel mogelijk is om geconcentreerd te schrijven in de trein, bewees de Amerikaanse schrijver Jessica Gross. Ze las een interview met een schrijver die graag in de trein schreef en tweette daarop dat ze wenste dat ze in een trein van vervoersmaatschappij Amtrak kon schrijven.

[heading margin_top=”14″]De trein als ideale werkplek voor schrijvers[/heading]

Amtrak vervulde haar wens, want ze kreeg een retourtje New York City-Chicago om tijdens de veertig uur lange treinreis ongestoord te schrijven. De vervoersmaatschappij denkt er zelfs over na om echte writer’s residencies aan te bieden. Hoe ze het vond, lees je in dit interview.

Haar advies:

‘Don’t be too ambitious with what you plan to get done: Allow for time spent gazing out the window, letting ideas work themselves out in your mind. It’s that kind of deep thinking that the train is particularly good for, and that can be more difficult to achieve in the interstices of busy day-to-day life.’

– Jessica Gross

Volgens Petra klinkt het als de hemel en volgens Jessica Gross maakt de combinatie van een deadline (het einde van de treinreis), de kalme bewegingen en het gezelschap van vreemden, de trein een ideale werkplek voor schrijvers. Daarom laat ik vandaag tijdens m’n treinreis Twitter voor wat het is en ga ik schrijven. Ik ben benieuwd of ik achteraf hun mening deel.

Foto Amtrak trein: Rennett Stowe

Heb jij ervaring met schrijven in de trein?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Lilith_8

    Op de trein lees ik vooral (of ’t is te zeggen: ik luister de andere mensen af, terwijl ik als camouflagemiddel een boek voor mijn neus houd). Ik denk dat ik me een beetje ongemakkelijk zou voelen bij het schrijven op de trein door het idee dat iedereen zomaar in mijn schriftje zou kunnen kijken.

    • Linda Rosalinde Markus

      Ik heb het gisteren geprobeerd, en ik moet zeggen dat het wel goed gaat. Totdat de trein drukker wordt en er mensen tegenover of naast je komen zitten. Dan kan ik me ook niet meer concentreren.

  • Nanouk van Gennip

    Of de krant lezen! Dat werkt bij mij erg goed in de trein. Zo goed dat het zelfs de opiniepagina van de Volkskrant heeft gehaald 😉 http://ygeneratie.wordpress.com/2014/02/27/liever-op-mn-smartphone-dan-op-papier/
    Maar wat Petra Kruijt ‘extra tijd’ noemt, werkt soms wel. Als ik vertraging heb, denk ik vaak ‘mooi, meer tijd om te lezen’. Dit werkt alleen niet als ik echt ergens op tijd moet zijn en dus gruwelijk te laat dreig te komen op een afspraak…