Schrijven als vorm van herdenken

Acht, eins, sieben, acht, neun. Deze Duitse cijfers zeggen jou waarschijnlijk niets, maar een vrouw die in de Volkskrant werd geïnterviewd wel. Het was haar kampnummer. Ze overleefde Auschwitz, maar verloor al haar dierbaren. Haar herinneringen aan die tijd zijn net zo heftig als gedetailleerd (lees het interview, het is ontzettend moedig). We all have a great story to tell. Een verhaal dat verteld moet worden, ook als het over verdriet gaat.

Hoewel ik de oorlog niet heb meegemaakt en me in de verste verten niet kan voorstellen hoe het moet zijn om in tijden van oorlog te leven, zorgen dit soort verhalen ervoor dat ik me betrokken voel bij het herdenken. Dat ik het belang ervan inzie. Dat ik beter begrijp waar het herdenken om draait en er iets bij voel. Het maakt van de minuut stilte meer dan een moment om stil te zijn.

Toen ik laatst in een beddenzaak was, zag ik bovenstaand dekbed met de boodschap: we all have a great story to tell. Volgens het CBS heeft 12 procent van de Nederlanders de bevrijding meegemaakt. Over tien jaar is dat nog 5 procent. Nog maar 5 procent van de mensen kan dan deze verhalen delen met de andere 95 procent van de bevolking.

Daarom moeten die verhalen verteld blijven worden. Ze zijn belangrijk. Het is ook een verklaring voor onze schrijfdrang: schrijven als vorm van herdenken. Door verhalen op te schrijven blijven ze bewaard en zien we over twintig jaar nog steeds het belang in van 4 en 5 mei. Schrijven is ook vrijheid. Verhalen kunnen vertellen is vrijheid. In Nederland wonen is vrijheid.

We hebben allemaal iets te vertellen dat belang heeft, dat een ander kan helpen om iets te voelen, te begrijpen of in te zien. Door te schrijven bewaar je herinneringen, creëer je verhalen en geef je ze door. Hoe belangrijk dat is, blijkt elke keer opnieuw.

Deze blogpost is geschreven als onderdeel van de Blog Away NL #3

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.