Voor wie altijd woorden bij zich heeft, bestaat zinloosheid niet

‘Was ik maar bij mijn moehoeeder thuis geblééven,’ klinkt het door de tram. Iedereen hoort het, maar niemand kijkt. De geur van alcohol lijkt de zuurstof in de lucht te verstikken. Sommige mensen houden een hand voor hun mond. De oorzaak van zowel het gezang als de zurige lucht, is een man die onderuitgezakt op een bankje zit. Op zijn knie zit een klein hondje met grote ogen. Het hondje draagt een fluorescerend geel jasje waar ondefinieerbare letters op staan.

‘Oooooh,’ zet hij opnieuw in, terwijl hij een blikje bier aan zijn mond zet. De zurige lucht wordt indringender, het gezang valser. Mensen kijken naar buiten, naar de grond en naar elkaar. De tram slingert en het bierblikje valt op de grond. Het rolt over de vloer, het bier klotst tegen de binnenkant en stroomt door de opening. De man lijkt het niet te merken, het hondje blijft trillend op zijn knie zitten. Het jasje is veel te groot. Als een elektronische stem aangeeft dat het eindpunt bereikt is, staat de man niet op.

Hij doet niets, moet nergens naartoe. Hij is doelloos, en zit erbij alsof hij dat geaccepteerd heeft.

Later spreek ik iemand die als hobby kennis opdoet. ‘Het zit hier. Allemaal hier.’ Hij tikt tegen de zijkant van zijn hoofd. ‘En dat maakt het leuk. Ik heb het altijd bij me.’ Ik begrijp hem precies. Woorden heb je ook altijd bij je. Woorden, zinnen, taal, verhalen. Je kunt er altijd iets mee. Wat je ook doet, waar je ook bent. Verhalen maken iets los, helpen of ondersteunen. Schrijven zorgt er dus voor dat je die doelloosheid kunt omzetten. Dat je zinloosheid nooit hoeft te ervaren.

Dat niemand je ooit laveloos in een tram hoeft te vinden, lallend over je moeder met een angstig hondje op je knie.

Want wat er ook is, je kunt er altijd over schrijven.

Deze blog is geschreven als onderdeel van de Blog NL Maand #7.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.