Tien dingen die je als schrijver kunt leren van het succesvolle Breaking Bad

Er zijn weinig series die zes miljoen Amerikanen en nog honderdduizenden Nederlanders aan zich weten te binden, maar Breaking Bad deed het. Walter White maakte scheikundeleraren populair en Jesse Pinkman werd onze nationale knuffeljunk. Op iMDb kreeg de serie zelfs een waanzinnige 9,6. Wanneer een serie zoveel losmaakt en zo ongelofelijk goed is, wil ik weten waar dat door komt. Ik haalde er tien dingen uit die je als schrijver van Breaking Bad kunt leren. Let op: spoilers!

1. Maak personages menselijk

Veel kijkers zullen zich geërgerd hebben aan Skyler en de manier waarop ze Walter veroordeelde. In plaats van hem te begrijpen en te steunen, keerde ze zich tegen hem. Skyler was dan ook niet de meest geliefde persoon uit de serie, maar is dat erg? Haar reacties waren menselijk. Het was menselijk dat ze zich kapot schrok toen ze erachter kwam dat Walter meth produceerde, het was meer dan menselijk dat ze haar kinderen uit huis wilde hebben en zich drukmaakte om hun veiligheid en het was ook menselijk dat ze de politie belde toen Walter hun dochtertje meenam.

Durf je personages menselijk te maken. Superhelden lijken leuk, maar het is moeilijk om je als lezer met een superheld te identificeren. Als Skyler zonder verzet in Walters plannen zou zijn meegegaan, had de serie kritieken gekregen als: ‘Dit is gewoon een Bonnie & Clyde verhaal’ of ‘Hoe kan een moeder haar kinderen zo in gevaar brengen?’ Het zou onrealistisch zijn en daarmee het verhaal verzwakken.

2. Laat vragen open

Aan het einde van Breaking Bad zijn niet alle vragen beantwoord. Toch is dat eerder een sterk dan een zwak punt van de serie. We zullen nooit weten hoe lang Huell, vrezend voor zijn leven, in de kamer blijft wachten. We weten ook niet wat er met Jesse gebeurt wanneer hij als een bezetene wegscheurt. Hoe vergaat het Saul nu hij aan een nieuw leven is begonnen? En waarom hebben Hank en Marie geen kinderen? We zullen het nooit weten, maar doordat het bijzaken zijn, is dat niet erg. Als kijker (en als lezer) hoef je niet alles te weten, zolang de hoofdlijnen maar duidelijk zijn.

3. Schrijf realistische dialogen

Het is misschien wel het mooiste compliment dat je over een verhaal kunt krijgen: de dialogen zijn levensecht. In Breaking Bad was dat zeker zo. De serie verbaasde me vaak met lange pauzes die er dit keer niet werden uitgeknipt en ruzies die onder m’n huid kropen. Schrijf dialogen niet altijd in ABN, laat je personages via papier praten zoals ze dat in het echt zouden doen. Maak dialogen zo realistisch dat lezers het gevoel hebben zelf onderdeel te zijn van jouw fictieve wereld.

4. Don’t show don’t tell

Hoewel het devies vaak is dat dingen moet laten zien in plaats van ze uitgebreid te beschrijven, laat Breaking Bad zien dat het ook anders kan. Walter hoeft soms niet eens iets te zeggen om duidelijk te maken waar hij aan denkt. Huell zegt nooit dat hij Saul best een toffe baas vindt, maar wanneer Saul in elkaar geslagen wordt merk je dat het Huell echt iets doet. En als Skyler met een bepaalde blik in haar ogen zegt dat het goed gaat, weet je als kijker al precies wat er mis is.  Soms hoef je dingen niet te laten zien en ook niet erbij te vertellen, omdat het voor de lezer al duidelijk is.

Huell

5. Maak het verhaal niet te zwaar

Breaking Bad had een heel zwaar, dramatisch verhaal kunnen zijn. Een scheikundeleraar die zich laat afkopen bij een start-up en daardoor miljoenen misloopt, vervolgens een saai leven leidt met een gehandicapte zoon, een vrouw en een routineuze baan en kanker krijgt, heeft het slecht getroffen. Chemotherapie, schulden, een zoon die zich van hem vervreemd en zijn familie die niets anders dan medelijden voor hem voelt.

Breaking Bad had een zware tranentrekker kunnen zijn, als er niet zoveel grapjes en mooie momenten in zaten. Wees je ervan bewust dat zelfs mensen die een zwaar leven hebben, ook grappig uit de hoek kunnen komen en echt niet alleen maar zielig zijn.

6. Laat personages veranderen

Het mooiste aan Breaking Bad vond ik de karakterveranderingen bij vrijwel alle personages. We leerden Walter kennen als een introverte scheikundeleraar die alles volgens de regels deed, een routineus leven leidde en nooit uit de band sprong. Gaandeweg zien we hem veranderen door de verschillende gebeurtenissen in zijn leven. Hij wordt harder, leert anderen bespelen, past zich aan. Van schuchter en onzeker verandert hij in iemand die bewust mensen vermoord die in zijn weg staan. Hij verandert van iemand die snel wat geld wil verdienen voor zijn familie in een man die de beste meth wil blijven maken, zelfs ten koste van die familie.

Jesse verandert van een bange junk die niets geeft om het leven in een trouw en zorgzame vriend die wel degelijk om mensen kan geven. Later verandert hij nog eens, wanneer hij het oneens durft te zijn met Walter en zijn acties openlijk afkeurt. Hetzelfde zien we met Skyler, Walter Jr. en zelfs in mindere mate bij Saul. Ze veranderen naarmate het verhaal vordert en maken het verhaal daardoor echter, sterker.

7. Werk gebeurtenissen uit

Een geweldig iets aan de serie is dat de gebeurtenissen die van belang zijn voor het verhaal, schitterend worden uitgewerkt. Het verleden van Water, waarbij hij een bedrijf hielp oprichten en zich voor een schijntje liet afkopen, had afgeraffeld kunnen worden. Maar in plaats van het naar voren te brengen in een enkel gesprekje, laat de serie zien hoe dat verleden Walter gevormd heeft.

Aan het einde zoekt Walter Gretchen en Elliott zelfs op omdat ze hem na al die jaren iets verschuldigd zijn. Kijk goed naar de gebeurtenissen die jouw personages gevormd hebben en daardoor belangrijk zijn voor het verhaal. Raffel ze niet af met een enkele flashback, maar werk ze uit zodat de lezer voelt waarom ze van belang zijn.

o-BREAKING-BAD-PHOTOS-facebook

8. Geef personages specifieke eigenschappen

Ieder personage in Breaking Bad had specifieke eigenschappen die hem of haar uniek maakte. Zo heeft Walter absoluut een passie voor scheikunde en dat blijft tot in de laatste aflevering zichtbaar. Zijn liefde voor scheikunde komt telkens terug en maakt van Walter een bijzonder personage. Je ziet het aan zijn carrièreswitch van scheikundeleraar tot drugsdealer, aan zijn scheikundige manier om mensen te laten verdwijnen en zijn slimme plannen die door zijn scheikundige kennis vaak slagen.

Andere personages, zoals Saul of Marie, hebben ook zulke sterke persoonlijkheden. Saul, de ironische en relativerende advocaat die overal een oplossing voor heeft en laconiek op Walter reageert. Marie die haar mond nooit kan houden en zich opdringt, maar ondanks dat zielsveel van haar familie houdt. Geef je personages bepaalde eigenschappen en laat die terugkomen.

9.  Wees intrigerend

Breaking Bad heeft van zichzelf al een intrigerend verhaal, maar de serie hield dat ook vast. De schrijvers van de serie zijn nooit laf, want Walter moet continue verantwoordelijkheid nemen voor zijn acties. En dat doet hij ook, door in te spelen op gebeurtenissen (Gus Fring die het bejaardenhuis bezoekt) en met zijn kennis en geniale plannen het probleem op te lossen.

Het lukt niet altijd de eerste keer en het gebeurt ook niet altijd op de manier die Walter wilde, maar uiteindelijk lost hij het op. De serie blijft je boeien omdat het je verwachtingen blijft waarmaken. Wees intrigerend, laat je personages verantwoordelijkheid nemen voor hun acties op hun manier.

10. Laat zien dat je plezier hebt

Er zitten nogal wat grapjes verstopt in de serie. Verwijzingen naar andere films, maar ook de namen van de personen. Is het je opgevallen dat kleur een grote rol speelt in Breaking Bad? Walter White, Jesse Pinkman, Gretchen en Elliott Schwartz, Skyler en Maries obsessie met de kleur paars. Wat ze precies betekenen weet ik niet, maar het kan geïnterpreteerd worden als een grapje van de schrijver.

Wees niet bang om thema’s in je verhaal te verwerken die jij belangrijk vindt of grapjes in het verhaal te stoppen die lezers misschien niet meteen begrijpen. Je mag best laten zien dat je plezier hebt.

Wat kunnen schrijvers volgens jou leren van de serie?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Adriënne

    Eindelijk kan ik dit artikel lezen! (Ik heb gisteren de laatste aflevering gekeken…) Wat een ontzettend fijne tips! Thanks <3