Slappe kaftjes, mooi voor op je salontafel

 

Welke salontafel je hebt, maakt niet meer uit. De houtsoort waarvan het gemaakt is, de kleur die het heeft of welk merk erin gekerfd staat, is niet langer relevant. Of je het als doe-het-zelf pakket gekocht hebt bij de IKEA of jaren gespaard hebt voor een echt designstuk; er wordt niet naar gekeken. Het enige dat nog belangrijk is, zijn de boeken die erop liggen.

 

In de meeste gevallen zullen het glanzende exemplaren zijn met een harde kaft, want de ‘slappe kaftjes’ gaan eraan. De tijd van digitaal lezen is aangebroken, een tijd waarin de iPad en Kindle de leidende positie van de paperback overnemen. Bij twaalfhonderd Amerikaanse uitgevers daalde de omzet van paperbacks met elf procent, terwijl de omzet van hardcovers drie procent groeide en die van digitale boeken zelfs dertig procent. Ook in Nederland verkoopt het e-boek beter. De verkoop van het gedrukte boek daalde met meer dan vijf procent, terwijl die van het e-boek met zeventig procent steeg. ‘Mooi,’ reageerde een voorstander van het nieuwe, digitale lezen. ‘Die slappe kaftjes gaan eraan.’ Hij voorspelde dat er alleen nog papieren hardcovers verkocht zullen worden, omdat dat de enige boeken zijn die je zonder schaamte in je boekenkast kunt uitstallen. Of op je salontafel, natuurlijk.

Ook blogger Ernst-Jan Pfauth, die zich regelmatig uitlaat over nieuwe media en literatuur, denkt dat luxe hardcovers salontafels (in zijn geval koffietafels) zullen domineren en de paperback aan populariteit zal inleveren.

Ik vind ze prachtig, die zwaar in de hand liggende boeken met harde kaft die je een gevoel van luxe bezorgen. Zeker wanneer ze gevuld zijn met memorabele teksten of waanzinnig mooie foto’s. Toch voel ik me emotioneel meer verbonden met de paperback. Want worden die luxe boeken niet vooral verzamelobjecten die je gebruikt ter decoratie uit angst om ze bij het inkijken te beschadigen? Het mooie aan simpele paperbacks is dat je ze overal mee naartoe sleept. Ze veraangenamen de treinreis die onverwachts iets langer duurt en houden je gezelschap in kille wachtkamers.

Mooi zijn ze niet. Het papier heeft geen speciale glans en de kaft geniet geen bescherming. Functioneel zijn ze wel. Ze beschadigen zodra je ze in je tas stopt, er verschijnen lelijke vouwen in de kaft wanneer je ze openslaat en na twee treinreizen zijn ze voorzien van weinig beminnelijke ezelsoren. Verder lezen nodigt uit, want het mooie is er toch al vanaf. Nee, je legt ze niet op de salontafel voor de sier. Wel neem je de leeservaring overal mee naartoe.

Toegegeven, ik ben ook enthousiast wanneer een boek in hardcover uitgave beschikbaar is. Toch schrijf ik de paperback niet af, want die ‘slappe kaftjes’ hebben van lezen wel een gezamenlijke en openbare activiteit gemaakt. En zeg nou zelf, symboliseert zo’n stukgelezen paperback niet veel meer dan een nauwelijks aangeraakte luxe uitgave? Word er ook nog eens naar je designsalontafel gekeken.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ik ben ook zo’n conservatieveling! Ik hou van de geur en het “gevoel” van papier. Ik heb alleen veel te weinig tijd om te lezen!

  • Het feit dat ik paperbacks koop, heeft alleen te maken met economische redenen… De perpetua reeks vind ik bijvoorbeeld fantastisch, maar man, dat kost een klein fortuin als je die boeken wil verzamelen! Ik veronderstel dat wel meer mensen zo redeneren, dus dan heeft de paperback misschien toch nog een toekomst 🙂
    (Tenzij de hardcover exemplaren natuurlijk goedkoper worden…)