Wat heb je er als organisatie aan om niet over jezelf te praten?

‘Waarom zetten ze dat op hun Facebookpagina?’ Een vriend keek mee naar de Facebookpagina van JBL. Het bedrijf vroeg naar welk feest we dit weekend gingen. Bij de vraag stond een foto van een dansende menigte. ‘Dit gaat niet over hun koptelefoons, toch?’ ‘Nee,’ bevestigde ik. ‘Dit gaat over muziek. De beleving ervan. Je kunt het niet alleen over jezelf hebben.’ Ik scrollde verder en liet zien dat de berichten die niet over het bedrijf gingen, juist reacties losmaakten.

[heading margin_top=”14″]’Wat hebben we eraan?'[/heading]

Voor mijn gevoel begreep de vriend het nog steeds niet helemaal: leuk, zo’n foto, maar wat heeft dat bedrijf eraan? Ik moest aan het zender-ontvangermodel denken. Zo’n communicatiemodel dat je als eerstejaars in het eerste boek ziet staan dat je openslaat. Een zender heeft een boodschap en verstuurt het naar de ontvanger. Het stamt nog uit de tijd waarin gedacht werd dat zenden ook echt werkte. Dat een ontvanger niet terug hoefde te praten.

Hoewel bedrijven inmiddels weten dat het niet zo werkt, doen ze het op social media vaak toch. Zenden, zenden, zenden. Volgers bombarderen met informatie die zo serieus is dat ze na de eerste twee berichten al afhaken. Alsof een sociaal medium niets anders is dan nog een kanaal om je organisatieverhaal kwijt te kunnen. Ik begrijp het wel, want als bedrijf zit je op social media om ‘er iets aan te hebben’.

Om zichtbaar te zijn. Om te vertellen wie je bent en wat je doet. Om te laten zien waarom mensen voor jou moeten kiezen.

Maar hoeveel je er nou echt aan hebt, is lastig te meten. Al die likes zijn leuk, maar in feite zegt het niets. En als je bereik groter wordt, wil dat alleen maar zeggen dat meer mensen je berichten zien. Of dat hen verder ook aanspoort om klant te worden of anders over je te gaan denken, weet je meestal niet. Dat maakt communicatie ook zo’n raar vak. Veel inspanningen zijn lastig meetbaar en dus niet direct om te zetten in resultaat of cijfertjes.

[heading margin_top=”14″]Social media is indirect jezelf laten zien[/heading]

Dus, wat heb je aan het delen van een foto of video die niet direct bij jouw organisatie hoort? Ik denk dat het vooral goed is voor het beeld dat anderen van je organisatie hebben. Dat je niet alleen over jezelf praat, maar ook laat zien wat er verder in je vakgebied gebeurt. Ook als jij daar niet direct een rol in hebt gehad. Waarom? Omdat niemand houdt van organisaties die het alleen over zichzelf hebben. Van Facebookpagina’s met een hoog ‘Wij van WC-eend’-gehalte.

Ik volg de Facebookpagina van JBL omdat ik er net een koptelefoon heb gekocht. Natuurlijk ben ik benieuwd naar nieuwe producten, maar als ik alleen berichten voorbij zie komen waarin koptelefoons aangeprezen worden, ontvolg ik. Omdat ik ook leuke filmpjes wil zien of kaarten voor een festival wil winnen. De Facebookpagina is ervoor om mijn band met het merk te versterken en me een positief gevoel te geven. Zodat ik, als ik eenmaal iets nodig heb, aan dit merk denk. En niet aan de concurrent.

De tijd van puur zenden en het dan ook nog alleen over jezelf hebben, is echt voorbij. Volgers willen best iets van je weten, maar ze willen ook vermaakt worden. Erbij betrokken worden. Zien wat er nog meer is. Ontdekken wat er speelt in het vakgebied. Als je dat als organisatie ook durft te laten zien, maakt dat je juist sterk.

Of je ‘er iets aan hebt’?

Dat weet je niet meteen. Maar als je het niet doet, hebben je volgers niets aan jou.

 

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.