Tolerantie: daar knapt SIRE niet van op

 Een man met een klassieke zijscheiding en prikkelende gezichtsbeharing loopt nonchalant door het beeld en prijst een product aan. Een fictief product, dat wel. ‘Tolerantie,’ begint hij, terwijl hij het hagelwitte doosje vasthoudt alsof het zijn belangrijkste bezit is. ‘Andere meningen, culturen, gewoontes,’ gaat hij verder. ‘Je staat er voor open.’ En dat allemaal vanwege het doosje met de mysterieuze inhoud. Of nee, we weten wat erin zit. Tolerantie.

Uit onderzoek is gebleken dat Nederlanders tolerantie de belangrijkste kernwaarde van Nederland vinden. Ons land wil toleranter worden en zet zich daar volgens het onderzoek ook voor in. Ik vraag me af of SIRE, de opdrachtgever van het onderzoek, het nieuws gevolgd heeft. Het lijkt er namelijk niet op dat Nederland bewust bezig is met tolerantie. In een tolerant land zou Tim niet de dood in zijn gepest. Dan had columnist Luuk Koelman daar geen column over geschreven om een andersdenkende een hak te zetten. En dan had half Nederland niet zo verontwaardigd gereageerd op de aangekondigde bezuinigingen. Ja, we moeten toleranter worden want ‘dankzij tolerantie ontmoet je nieuwe mensen, zodat je nog eens wat anders eet, nieuwe rituelen ontdekt, een leuke hobby vindt en onverwachte ervaringen hebt,’ aldus de grijzende man. Of die ervaringen positief of negatief zijn, laat hij in het midden.

Hoewel ik de campagnes van de Stichting Ideële Reclame (SIRE) over het algemeen weet te waarderen, slaat deze de plank volledig mis. Ook lijkt de stichting vergeten te zijn dat tolerantie niet gelijk staat aan acceptatie. Met deze campagne wil de stichting laten zien wat tolerantie kan opleveren wanneer steeds meer mensen besluiten het virtuele product tolerantie te gaan gebruiken. Ik betwijfel of de campagne daarin slaagt. Gratis een lege doos verkopen onder het mom tolerantie, is alsof je bij een kind een chocoladeletter in de schoen stopt waarvan het doosje leeg blijkt te zijn: het wordt je niet in dank afgenomen. Tolerantie is niet iets om trots op te zijn. Het is niet iets waarvan we blij moeten zijn dat het bestaat. Het gebruik van tolerantie wel degelijk iets. Vooral moeite, want tolerantie betekent ‘verdragen’, als in het verdragen van dingen die je verafschuwt, dingen waar je fel op tegen bent. Hoe kunnen we er trots op zijn dat we andere culturen of andersdenkenden tolereren? We zouden ze moeten accepteren en begrip moeten hebben voor hun cultuur of andere mening. Dat is pas iets om trost op te zijn.

Aan het einde van het filmpje verschijnt de man weer met zijn doosje tolerantie in beeld. ‘Door het gebruik van tolerantie kom je in aanraking met al het moois dat ons land te bieden heeft. Tolerantie, daar knapt heel Nederland van op.’ Er zijn aardig wat korte lontjes in Nederland, maar die zullen echt niets aannemen van de oudere, grijze man die ze met een priemende vinger wel eventjes de les zal lezen over tolerantie. Nee, van deze aanpak knapt niemand op. Ook SIRE niet.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Anonymous

    Goed stuk!

  • Goed artikel! Er is ook zo’n bord met “Ik gebruik Toleratie in het verkeer” waar een vrouw een doos toleratie vast houdt. En het enige wat ik dan denk is: Houd je handen aan het stuur, gebruik je verstand!

  • Verdraagzaamheid impliceert afkeuring.
    je kan niet verdraagzaam zijn tegenover zaken die je goedkeurt
    Tegenwoordig wordt echter alles op een hoop gesmeten. De oorzaak van deze verwarring is duidelijk: Relativisme.

    Zo denkt de relativist:
    Er is geen objectieve waarheid. Elke cultuur heeft zijn eigen waarheid. Daarom zijn alle culturen gelijkwaardig. Als er geen objectieve waarheid is heeft niemand het recht om andere culturen te bekritiseren. We moeten de andere culturen in hun eigenheid respecteren.

    Dat noemen ze vandaag tolerantie. Die tolerantie heeft echter ook zijn grenzen. Culturen die niet respectvol zijn tegenover andere culturen verdienen die tolerantie niet en mogen door de overheid bestreden worden. Op die manier krijg je een totalitaire dictatuur waar de overheid alle culturen in de samenleving dwingt om “tolerant” te zijn. Iedereen moet tegenwoordig van mening zijn dat alle culturen gelijkwaardig zijn. Maar als alle culturen gelijkwaardig zijn dan is ook de eigen cultuur niet bijzonder. De overheid dwingt dus eigenlijk mensen om hun overtuigingen, normen en waarden af te vallen.

    Dit heeft de paus de dictatuur van het relativisme genoemd.