Twitter is een echt sociaal medium, ook als je geen examen Engels maakt

‘Wees niet bang om fouten te maken. Ga uit van hetgeen je wél kunt.’ Met die woorden sluit meester Bart het Twitterspreekuur af. Een uur lang konden vmbo leerlingen hem vragen stellen over het eindexamen Engels. Mijn broertje, die zich op dit moment zonder zorgen door zijn eindexamens heen zwoegt, heeft het examen ook gemaakt. De avond ervoor stuurde ik hem een foto van het Twitterprofiel. ‘Misschien handig om zijn tijdlijn door te kijken?’ zette ik erbij.

[heading margin_top=”14″] Op Twitter heb je direct contact met je Engelse docent[/heading]

Of hij mijn advies opgevolgd heeft betwijfel ik, maar het Twitterspreekuur is een mooi initiatief. Het is opgericht door 3FM om scholieren te helpen met de laatste voorbereidingen voor hun examens. Handig, want zo kunnen scholieren die ene vraag stellen die tijdens het maken van een proefexamen bij hen opkwam. Of eindelijk eens echt uitzoeken hoe die ene grammaticale regel in elkaar steekt. Scholieren twitteren hun vraag, meester Bart geeft zo goed mogelijk antwoord. Dankzij de #hashtag kan iedere scholier het volgen.

Als ik even zoek, zie ik dat ook politiechefs en ouders Twitterspreekuren houden. Politiechefs proberen meer begrip te kweken voor hun werk door vragen van burgers zo goed mogelijk te beantwoorden. Twitterende ouders helpen elkaar bij de opvoeding van hun kinderen. Dat soort initiatieven vind ik mooi. Een sociaal medium echt sociaal gebruiken door elkaar te helpen, tips te geven en samen te discussiëren.

Om me heen hoor ik regelmatig dat Facebook verkozen wordt boven Twitter. Dat Twitter alleen leuk is als je iets interessants te melden hebt of heel grappig bent. Dat het te snel gaat, je elkaar moet overschreeuwen voor een beetje aandacht. En dat je er niets te zoeken hebt als je niets hebt om te verkopen. Het mooie is: dat hoeft helemaal niet. Twitter is juist een krachtig medium omdat je oprecht en direct contact hebt met gelijkgestemden. Mensen met dezelfde interesses, dezelfde bezigheden.

[heading margin_top=”14″]Natuurlijk mag je op Twitter een beetje schreeuwen[/heading]

Mensen waarmee je een uur lang kunt praten over bloggen (#blogpraat, #blogchat) of schrijven (#writechat). Mensen die je kunt helpen door antwoord te geven op hun vragen over een Engels examen. Mensen die jouw dag een stukje mooier maken door te reageren op een stuk dat je geschreven hebt of een gedachte die je de wereld in stuurt. Wat je werk of hobby ook is, op Twitter is er altijd iemand die er met je over wil praten.

Twitter is snel tot de kern komen, binnen korte tijd nieuws tot je nemen, nieuwe mensen leren kennen en avondvullende gesprekken voeren die heel waardevol blijken te zijn. Facebook is prima, maar de #hashtags om gerelateerde berichten te vinden zijn nog lang niet ingeburgerd. Nieuwe mensen ontmoet je er ook niet, tenzij jouw vrienden je aanbevelen. Op Facebook praat je over jezelf tegen een muur van vrienden, op Twitter praat je over een gedeelde interesse – die paar klaagtweets worden je wel vergeven.

Natuurlijk mag je op Twitter een beetje schreeuwen om aandacht. Op een leuke manier, zoals charmante marktkoopmannen je aandacht trekken op de zaterdagmarkt. Met grappige leuzen en mooie producten. Je mag echt wel een beetje reclame maken, je website of geschreven stukken promoten. Anderen attenderen op de mooie dingen die jij maakt. Maar volgens mij draait Twitter vooral om al die leuke gesprekken en handige tips.

En om hulpvaardige mensen als meester Bart.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • karin

    wel gestopt met facebook maar ik hoef niet te twijfelen over twitter. erg belangrijk medium. naast bloggen. 😉

  • Lilith_8

    Ik vind Twitter een moeilijker medium dan facebook. Om die contacten te leggen waarover jij het hebt, moet je toch wat lef hebben. Ik durf heel veel mensen niet volgen, omdat ik dat ongepast vind, laat staan dat ik hen een tweet durf sturen. Eén keer tweette ik naar de organisatie van Schrijfdag waar ik geweest was. Dat vond ik eigenlijk eng.