Als schrijver wil je publiceren omdat het de ultieme vorm van erkenning is

‘Ik heb nooit begrepen waarom het voor veel schrijvers iets magisch heeft om gepubliceerd te worden,’ zei literair agent Paul Sebes ooit. Hij heeft gelijk, veel schrijvers maken zich daar druk om. Sommigen willen per se voor hun dertigste gepubliceerd worden en zien hun verjaardagen met tegenzin voorbij glijden. Anderen geloven dat ze pas echt schrijver zijn wanneer ze een oeuvre op hun naam hebben staan. Waarom is dat publiceren zo belangrijk?

[heading margin_top=”14″]Wij schrijvers zijn eigenlijk best egoïstisch[/heading]

Ook in mijn bio staat dat ik ervan droom om verhalen te publiceren die anderen raken. Als ik een verhaal schrijf, wil ik dat het gelezen word. Nu doe ik dat door ze uit te printen en uit te delen aan personen die dicht bij me staan. Maar het idee dat je verhalen in de winkel liggen en voor iedereen toegankelijk zijn, is natuurlijk veel mooier. Eigenlijk zijn wij schrijvers best egoïstisch. We schrijven iets, willen dat het gelezen wordt en hopen ook nog dat de lezers het mooi vinden.

Toch zou het publiceren op zich geen doel moeten zijn. Als je van schrijven houdt, schrijf dan. Het bedenken van een verhaal, het vormen van zinnen en het herschrijven tot het echt tot leven komt, is wat je gelukkig maakt. Schrijf net zolang aan een verhaal tot je het fantastisch vindt, print het uit, hang het op en geniet ervan. En begin dan weer aan de volgende.

Minimalist Leo Babauta gaf op zijn blog ZenHabits enkele tips voor mensen die een bedrijf willen beginnen. Één van die tips lijkt voor schrijvers met een publicatiedroom bedoeld te zijn:

‘Lots of times people kill themselves trying to reach a goal, or hit an amazing launch. They hope that achieving this goal will change their lives. Then they get there, and their lives aren’t different. They move on to the next goal.

The joy doesn’t come when you hit the goal, or have an amazing launch. The joy comes right now. This is the moment of greatness, of satisfaction with yourself and what you’re doing. Not later.’

– Leo Babauta

Maak tijd en creëer ruimte om te schrijven. Geniet ervan om woorden op papier te zetten, een personage uit te werken zoals je het bedacht hebt, een verhaal voor je ogen te zien gebeuren. Maar probeer jezelf niet als doel te stellen gepubliceerd te worden. Als schrijver zoek je erkenning. Ik ook, dat gaf ik meteen toe bij het beantwoorden van vijf persoonlijke vragen.

Laat de zoektocht naar die erkenning alleen niet jouw plezier in het schrijven overschaduwen. Als anderen beter kunnen schrijven, good for them. Als zij wel een boek publiceren, good for them. Als ze een literaire prijs winnen, good for them. Als anderen erkenning vinden door gepubliceerd te worden of een wedstrijd te winnen, herinner jezelf er dan aan dat de echte liefde voor schrijven niet zit in het uitgeven van een boek.

[heading margin_top=”14″]Voldoening in het schrijfproces vind je ook zonder publicatie[/heading]

Natuurlijk wil je nog steeds verhalen publiceren. Voor schrijvers is het wellicht één van de hoogste vormen van erkenning. Als een uitgever in je gelooft in deze tijd, dan moet je verhaal wel echt goed zijn. Publiceren geeft je daarnaast een publiek, lezers die willen weten wat je te zeggen hebt. Maar het allerbelangrijkste: door gepubliceerd te worden hopen we meer te kunnen schrijven.

Omdat je er dan iets mee verdient. Omdat je dan op verjaardagen kunt zeggen dat het ‘nu echt serieus’ is. Omdat je dan een dag in de week minder kunt gaan werken, want dat tweede boek moet ook een keer af. Omdat je dan het leven leeft zoals je het voorstelde.

Het is een mooie ambitie, je verhalen gepubliceerd te willen zien. Zorg alleen dat je niet gaat schrijven om gepubliceerd te worden. Volg je eigen creatieve ingevingen, in plaats van je af te vragen waar uitgevers naar op zoek zijn. Het schrijven doe je nu al. De voldoening die je in het schrijfproces vindt, heb je al.

Geniet daarvan.

 

 

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Noa Meijer

    Schrijven vind ik gewoon ontzettend fijn, want publicatie is toch wel de ultieme prijs!