Waarom wat je nu doet geen garantie is voor de toekomst – over veranderen en flexibiliteit

03.46 am

Het is midden in de nacht en ik lig al een paar uur wakker. Mijn rechterwang is opgezwollen en er zit een gapend gat in mijn mond – het slaapt nogal lastig. Omdat ik toch niet kan slapen, dacht ik, ik schrijf het van me af. Als je ’s nachts wakker bent, heb je ineens de tijd gevonden die je overdag tekort komt. Een illusie natuurlijk, want het lichaam heeft een bepaalde hoeveelheid slaap nodig en zal me daar ongetwijfeld morgen om vragen. Vandaag, bedoel ik.

Ik dacht net na over een gesprek dat ik op Twiter voerde.  Over veranderende interesses. Dat wat je nu leuk vindt of vroeger leuk vond, geen garantie is voor later. Voor morgen. Of over een jaar. Het fascineert me dat onze interesses blijven veranderen. Het houdt het leven exciting, maar zorgt er ook voor dat we niet ver vooruit kunnen kijken. Wie weet waar je over vijf jaar mee bezig bent, aan denkt, over praat of blogt.

Zo vond ik het als zestienjarige heel belangrijk om op zaterdagavond uit te gaan – want dan bestond je, was je iemand, had je een verhaal te vertellen na het weekend. Vrij snel daarna interesseerde het me niet meer. Andere dingen werden belangrijker. En bepaalde mensen minder belangrijk. Mijn achttienjarige broertje kan dat overigens niet begrijpen – wat is er leuker dan in het weekend in de kroeg hangen met dronken en minder dronken (on)bekenden om je heen? Hm.

Mijn interesses zijn dus ook veranderd ten opzichte van een paar jaar geleden. Recent nog zelfs. Eerst was ik gek op het leren van nieuwe talen en gamen (ja echt, ik had zo’n fase), daarna bloggen en literatuur en nu ben ik veel bezig met duurzaamheid, gezond leven en persoonlijke ontwikkeling. En ondernemen. Ineens is waar ik over praat – deels dan – anders dan waar ik het eerst over had.

Dat is trouwens één van de redenen waarom ik nooit een nicheblog durfde te starten. Zul je zien dat je, net wanneer mensen je blog weten te vinden, alweer op het onderwerp bent uitgekeken. Zelfs nu ik in april een nicheblog startte over vegetarisch en duurzaam leven, ben ik nog steeds bang dat ik op een dag wakker word en denk: wat saai, ik wil iets anders.

Niets is veranderlijker dan de mens zeggen ze, en dat geloof ik. Het is ook beangstigend dat wat je nu doet niet betekent dat je dit blijft doen of het de rest van je leven leuk zult vinden. Ik schreef eerder dat je voor je dertigste niet hoeft te weten wat je wilt doen met je leven, maar misschien weet je dat wel nooit. Misschien verandert het telkens net nadat je dacht dat je jouw draai had gevonden. Iets als omscholen is dan ineens logisch. Dat zijn geen mensen die eerst verkeerd gekozen hebben, maar inzien dat ze veranderen en willen ontdekken wat dat hen kan brengen.

Buiten hoor ik kikkers kwaken – waarom hoor je dat alleen als de rest van de wereld stil is? Mijn kat ligt op het voeteneind, ze slaapt. Morgenochtend Straks wordt ze wakker en wil ze eten. Daarna wil ze spelen, aangehaald worden en naar buiten kijken door het raam bij de voordeur. Haar leven is zo makkelijk. Zij verandert niet, ze wordt hooguit iets ouder en groter. Ze wil iedere dag vis eten, speeltjes door het huis slepen, urenlang slapen en observeren.

Nu hoef ik niet iedere dag vis te eten – liever niet, zelfs – maar het lijkt me heerlijk om wat minder te veranderen. Of juist beter met die veranderingen om te kunnen gaan. Niet alleen creatief zijn, maar ook flexibel. Buigzaam. Wendbaar. Misschien is dat de oplossing. Niet hopen dat alles blijft zoals het is, maar in staat zijn om mee te gaan met de verandering wanneer die komt. Ik ga er nog een nachtje over slapen.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Flexibel zijn inderdaad! Als ik voor mijzelf spreek 🙂 Ik denk dat ik mij niet te veel moet beperken. Als ik mijn nieuwsgierigheid volg, leer ik zoveel nieuws. Ook als het uiteindelijk ‘maar’ een bevlieging blijkt te zijn, ben ik toch weer een ervaring rijker.