Verlies herinnert je een leven lang aan wat je verloren bent

Ik had het geluid al eerder gehoord, maar het nooit serieus genomen. Ze zitten er niet, dacht ik. Niet bij ons. Bovendien zijn de vloeren van hout en kraakt hout weleens om onverklaarbare redenen. Kan een huis niet gewoon geluid maken zonder dat er iets aan de hand hoeft te zijn? Ik besloot van wel, tot ik het laatst weer hoorde. Rrtttss. Rtttts. Toen ik opzij keek, zag ik ze. Twee muizen met zachtroze oortjes en pootjes die lawaai maakten.

Ik heb iets tegen muizen. Niet omdat ik er bang van ben, want dat is niet zo. Ik heb jarenlang knaagdieren gehad. Maar wel omdat hun aanwezigheid benadrukt dat de kat weg is. Net zoals de katten die ’s avonds in de tuin lopen dat doen. En de zon, als ze fel schijnt, want daar lag hij altijd in. Of de koolmeesjes die na jaren ineens weer van onze vetbollen eten.

Blogger Elja Daae blogde laatst dat we twee tot vier jaar na een erge gebeurtenis weer net zo blij zijn als daarvoor. Hoewel het verlies van een kat natuurlijk anders is dan van een persoon, kan ik me er weinig bij voorstellen. Omdat er altijd dingen blijven, zoals die muizen, die je aan de gebeurtenis herinneren. Dagelijkse dingen die ineens iets betekenen, een herinnering oproepen, juist omdat iets er nu niet meer is.

Er is altijd een schaduwzijde: hoe zou het geweest zijn vóór de gebeurtenis?

Elja merkt in haar blogpost op dat het een troost zou moeten zijn. Dat het ongelukkige gevoel van iets verliezen na een paar jaar grotendeels verdwijnt. Maar, zegt ze ook, dat is het niet. Omdat er altijd muizen zijn die je eraan herinneren. Ook na vier jaar. Of na twintig.
Herinneringen vervagen en tijd heelt veel, maar plotselinge triggers verdwijnen niet.

Verlies blijft verlies. Een leven lang.

Deze blogpost is geschreven als onderdeel van de Blog Away NL #3.
Foto door: fourstuarts

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.