Vijf waardevolle dingen die je overhoudt aan je deelname aan NaNoWriMo

November is afgelopen. De ontelbaar vaak gevulde koffiemokken kunnen de vaatwasser in, je bezwete trui verdient een wasbeurt en de printer kan aan: als je dat pak papier in je handen houdt, besef je pas echt hoeveel je de afgelopen maand geschreven hebt. Hoewel ik aan het begin van november heb uitgelegd wat NaNoWriMo inhoudt en waarom ik meedeed, blijven er lezers met kritische vraagtekens: want wat heb je eraan?

Omdat de kans heel onwaarschijnlijk is dat je december ingaat met een volledig manuscript dat er klaar voor is om gepubliceerd te worden, vragen veel mensen zich af wat je er eigenlijk aan hebt om aan NaNoWriMo mee te doen. Aan het einde van de maand heb je vijftigduizend woorden geschreven, en dan?

Dat je deelname aan NaNoWriMo niets waard zou zijn als je er geen gepubliceerd boek aan overhoudt, klopt niet. Nu ik zelf heb ondervonden wat zo’n hectische maand met je doet, weet ik dat er behalve dat onvoltooide en ruwe manuscript, vijf dingen zijn die van je deelname aan NaNoWriMo een waardevolle ervaring maken.

1. Je hebt van schrijven een prioriteit gemaakt

Omdat schrijven wat denkwerk en toewijding vraagt, is het niet de meest ontspannen vrijetijdsbesteding. Daarom is de verleiding groot om het schrijven te laten voor wat het is en in plaats daarvan de televisie aan te zetten. Door jezelf er in november toe te zetten elke dag een aantal woorden op papier te zetten, heb je van schrijven een prioriteit gemaakt.

Dat is waardevol, want daardoor weet je dat het mogelijk is om het schrijven met een druk leven te combineren en dat je geen vrije dag hoeft te hebben om er tijd voor vrij te kunnen maken.

2. Je hebt schrijfmeters gemaakt

Ze zeggen weleens dat je overal goed in kunt worden als je er maar duizenden uren van je leven in steekt. Of dat echt zo is weet ik niet, maar schrijven oefen je vooral door het te doen. Door in november in razend tempo vijftigduizend woorden te schrijven, maak je schrijfmeters en oefen je heel veel in korte tijd. NaNoWriMo helpt je dus om veel te schrijven en dat helpt je om er beter in te worden.

3. Je hebt je eigen schrijfproces leren kennen

Schrijven is voor iedereen anders en daarom is er ook geen universele manier van schrijven die voor iedereen werkt. Hoe je zelf als schrijver bent en hoe bij jou de woorden het makkelijkst omhoog komen, weet je pas wanneer je voor langere tijd intensief schrijft. Tijdens NaNoWriMo heb je dat gedaan en daardoor heb je in november je eigen schrijfproces leren kennen.

Als je door wil gaan met schrijven, kan dat nodig zijn wanneer je bijvoorbeeld even vastloopt. ‘Ohja,’ denk je dan, ‘ik loop even een rondje en dat zal het wel weer gaan.’ Of misschien leer je juist dat je af en toe even afstand moet nemen van je verhaal, dat er maar een uurtje per dag iets zinnigs uit je pen komt of dat je juist drie uur achter elkaar moet knallen om het zo te krijgen zoals jij wilt.

4. Je hebt een verhaal geschreven

Als je gaat bedenken wat je allemaal hebt overgehouden aan die bizarre schrijfmaand, bedenk dan eerst dit: je hebt een verhaal geschreven! Of het een half, heel of ruw verhaal is maakt niet uit, het is een verhaal. Een verhaal van minimaal vijftigduizend woorden waar je een maand lang intuïtief aan geschreven hebt.

Print het uit, hang het pagina voor pagina op in je slaapkamer of boven je bureau en wees trots. Hier heb je dertig dagen lang aan gewerkt. Dit is waar je al die uren slaap voor hebt opgeofferd. Dit is jouw verhaal, het meest fysieke en wezenlijke wat je aan november hebt overgehouden.

5. Je hebt bepaalde vaardigheden getraind

Voor het schrijven van een verhaal heb je bepaalde vaardigheden nodig. Je moet een plot kunnen uitdenken, personages verzinnen, lijntjes uitzetten en ze aan het einde op de een of andere manier bij elkaar zien te krijgen, naar buiten staren en doen alsof je diep nadenkt, liters koffie leren drinken, fictieve personages leren vermoorden of juist tot leven wekken. Ik zou misschien beter kunnen opnoemen wat je níét leert door te schrijven, dat scheelt mogelijk een hoop woorden.

Als je dat verhaal ook nog eens in dertig dagen schrijft, komen diezelfde vaardigheden daar in sterkere vorm bij kijken. Het vergt enorm veel discipline om elke avond achter je bureau te kruipen, het vraagt toewijding om dertig dagen lang met hetzelfde verhaal bezig te zijn en het vraagt veel inlevingsvermogen om je na een drukke dag in te leven in de door jou bedachte wereld van je verhaal. Je traint dus bepaalde vaardigheden heel sterk tijdens NaNoWriMo.

Wat is voor jou het belangrijkste dat je hebt overgehouden aan NaNoWriMo?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.