Door te reflecteren weet je of jouw keuze je dichter bij je doel brengt: waar sta je?

‘Waar was ik anderhalf jaar geleden en waar sta ik nu?’ Die vraag is moeilijker te beantwoorden dan het lijkt. Om hem te beantwoorden moet je reflecteren, er goed over nadenken zodat je er iets uit kunt halen. Het gaat verder dan ‘Waar was jij op 11 september 2001?’ Dan beschrijf je een plaats en een gevoel. Deze vraag dwingt je om verder te kijken. Niet alleen plaats en gevoel zijn belangrijk, ook dromen, doelen en gemaakte keuzes. Waar was ik anderhalf jaar geleden? En waar sta ik nu?

Anderhalf jaar geleden zat ik met mijn broer op de bank. Ik zat in het tweede jaar van European Studies en twijfelde aan die keuze. Wilde ik dit wel? Moest ik niet iets anders gaan doen? Misschien Communicatie gaan studeren? Ik praatte met een studiecoach, maar het enige middel dat zij had om mijn twijfels weg te nemen, was een studiekeuzetest. ‘Dichter’ stond op de eerste plaats, ‘schrijver’ op de tweede. Dat voelde als een opluchting, maar ik kon er niets mee.

Daarom ging ik naar mijn broer, in de hoop dat hij wel iets kon met de uitkomst van de test. De test legde hij weg, maar hij wilde wel de lijst met mijn voor- en nadelen zien. Ik had de lijst ontelbaar vaak bekeken en kwam er niet uit. Het gesprek verliep ongeveer zo:

‘Meer baankans?’ vroeg hij.
‘Ja, de kans op een baan is groter als je European Studies hebt gestudeerd.’
‘Maar bij ‘nadelen’ staat dat je met die studie vooral kans hebt op banen die je niet leuk vindt. Zoals exportmanager.’
Ik knikte.
‘En dat je vijf talen leert, is dat belangrijk?’
‘Veel talen staan altijd goed op je CV.’
‘Als je een internationale baan wil, ja. Hier staat dat jou dat niet aanspreekt.’
‘Dat is zo.’
‘Dan zijn dat dus geen voordelen,’ concludeerde hij.

Hij gaf me het inzicht dat de voordelen van European Studies wel ‘algemene’ voordelen waren, maar niet specifiek voor wat ik met de studie wilde. ‘Je moet Communicatie gaan doen,’ zei hij. Zijn redenatie was simpel: schrijven was wat ik wilde, European Studies zou me daar niet verder bij helpen. Communicatie lag dichter bij dat doel. Anderhalf jaar geleden stond ik op een kruispunt en hielp mijn broer me de goede richting te kiezen.

Nu sta ik op een punt waarop ik kan zeggen dat het de juiste beslissing was. Door zijn advies kreeg ik mijn doel weer in zicht en sindsdien heb ik zoveel mogelijk kansen aangepakt die in die richting wezen. Ik begon mijn blog serieus te nemen. Ik solliciteerde voor de functie van webredacteur bij de stichting Jonge Schrijversavond, nam het initiatief om schrijvers te interviewen en deed mee aan schrijfwedstrijden en workshops. Ik leerde meer op het gebied van bloggen en hielp studenten van de hogeschool om te starten met bloggen.

Anderhalf jaar droomde ik wel, maar deed ik niets om die droom te verwezenlijken. Ik volgde een richting die me er verder vanaf leidde. Nu droom ik nog steeds, maar werk ik er ook intensief aan. Ik doe iets, probeer de rode lijn te volgen en hou altijd het advies van mijn broer in mijn achterhoofd: kijk bij elke keuze of het je dichter bij je doel brengt of er vanaf wijkt.

En dat is maar goed ook. Anders werd ik misschien wel exportmanager.

Deze blogpost is geschreven als onderdeel van de Blog NL Maand #4  waaraan ik meedoe.
Foto door: Roman Boed

Waar was jij een jaar geleden en waar sta je nu?

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • karin

    ja, en waar was je nu geweest als je nog bij die studie zat of een eerste baan in the pocket had? gelukkig zijn er altijd kruispunten!

  • Kirsten

    Ik heb hetzelfde meegemaakt/gedaan. Twee studies gedaan, met een goede baankans als grootste motivatie. Toen toch maar besloten mij hart te volgen en dat bevalt goehoed!