Waarom de papieren krant een toekomst heeft

Er is iets aan deze foto dat niet klopt. In eerste instantie zou je denken dat ik op de kop thee doel niemand kan mij wijsmaken dat thee op de vroege ochtend lekkerder smaakt dan koffie maar dat is het niet. Er is iets aan deze foto dat ervoor zorgt dat hij over enkele jaren hopeloos gedateerd is. Niet het theekopje, want hoewel ik het niet eens ben met de inhoud, kan de kleur wit altijd. Het gaat om de krant die eronder ligt. Een krant. Een woord dat over niet al te lange tijd net zo weinig uitgesproken zal worden als telex en videoband.

Journalisten worden ontslagen. Studenten Journalistiek weten niet of het hen zal lukken een baan te vinden en verschillende kranten worden langzaam aan weg bezuinigd. Er worden wanhopige pogingen gedaan om meer lezers te trekken. Alle marketingtrucs worden toegepast en de ene krant geeft nog een groter cadeau bij aankoop van een abonnement dan de andere. Toch is het niet genoeg. Lezers nemen geen genoegen met voorpaginanieuws dat twee dagen geleden al op het internet te vinden was. Ze willen geen cadeaus als  ‘goedmakertje’. Het is chaos in krantenland. Een crisis van nog grotere omvang dan de eurocrisis. Een crisis die niet op te lossen is met wat afspraken en eurootjes. Het einde van veel kranten is al jaren in zicht. Het is geen nieuws meer. De digitale generatie wordt steeds groter, terwijl de groep mensen die krampachtig vasthoudt aan het gerecyclede papier steeds kleiner wordt. En uiteindelijk zal het ze waarschijnlijk fataal worden.

Ik hoor ook bij die digitale generatie. Generatie C, volgens mijn opleiding. De generatie van crossmedialiteit, van constante communicatie, van virtuele connecties, vierentwintig uur per dag en de generatie van de digitale krant. En ik ben een ‘laggard’. Ook volgens mijn opleiding. Zo iemand die veranderen eng vindt. Die haar hakken in het zand zet tot ze de kat uit de boom gekeken heeft. Iemand die koppig elke dag de krant leest en vastbesloten is om later zelf ook een abonnement te nemen. Iemand die eigenlijk helemaal niet zo goed binnen die nieuwe generatie past. ‘Maar waarom dan?’ hoor ik vaak. ‘Je houdt een blog bij en schrijft meer achter je laptop dan in je Moleskine.’ Het antwoord moest ik telkens schuldig blijven. Tot vandaag.

Want nu weet ik waarom ik de traditionele media niet los kan laten. Ik weiger volledig op te gaan in de digitalisering. Ik weiger een nietszeggende pixel te worden die enkel kan overleven met een draadloze internetverbinding. Een papieren krant is puur nieuws advertenties daargelaten. Een online krant of nieuwswebsite is veel meer dan dat. Het is een spinnenweb van nieuwtjes, linkjes, video’s en foto’s waar je uiteindelijk in verstrikt raakt. Voor je het weet besteed je uren aan het doorklikken waardoor de nieuwsfeiten zelf steeds meer naar de achtergrond verschuiven. Het is heerlijk om in deze digitale tijd iets te hebben waar ik mijn laptop niet voor open hoef te klappen. Om een kop koffie te kunnen drinken zonder dat hij koud staat te worden omdat het internet mijn aandacht opeist.

De papieren krant hoort in de toekomst. In ieder geval in die van mij.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.

  • Ik mag er overigens niet aan denken dat we later bij het ontbijt met een laptop / tablet voor onze neus zouden zitten in plaats van met een krant… Over een gezellig ontbijt gesproken…

    • Dat ben ik met je eens! Juist fijn om even een niet-digitaal momentje met je krant te hebben voor het gewone dagelijkse leven begint en we weer virtueel bereikbaar moeten zijn.

  • ik kan me voorstellen dat een laggard zijn en tot de generatie C behoren niet echt ideaal is.
    intrigerend, dat wel, die twee termen, moet ik meer over weten. zoeken op het net dan hé…
    en ik denk niet dat de krant zal verdwijnen, ik zie mensen nog niet direct een mug doodslaan met hun laptop of tablet.

    • Haha, dat onderste zie ik inderdaad ook niet zo snel gebeuren!

  • Ik ben student journalistiek en herken wat je zegt. Ik weet niet zeker of ik een baan krijg, of mijn beroep in de toekomst uberhaupt wel bestaat. Maar stiekem geloof ik wel dat de krant een toekomst heeft! Als die het heeft sta ik in ieder geval vooraan om de artikelen te schrijven.

    • En journalisten blijven natuurlijk wel altijd nodig! Voor het officiële nieuws kan vaak niet helemaal op de burgerjournalistiek vertrouwd worden, dus zullen er altijd journalisten zijn die onderzoek moeten doen. Of dat nu voor een papieren of digitale krant is. 🙂 Maar ik hoop met je mee, dat de krant inderdaad een toekomst heeft!

  • Anonymous

    Ik ben ervan overtuigd dat de papieren krant niet zal uitsterven. Tegelijk ben ik een realist, het heeft er alleszins van weg. En ik geloof, nee vrees, ook dat het nog zover komt dat kranten op papier verdwijnen. Maar tijdelijk (!). Vervolgens zullen ze na verloop van tijd weer gemaakt worden, de mensen zullen tot inkeer komen. Waarom ik dat denk? Lastig te zeggen, het is puur intuïtief. De krant heeft sterke papieren, al zal men het meer in achtergrond en verdieping moeten gaan zoeken dan in voorpaginanieuws en scoops. Misschien zijn we ook wel te bang, immers de ereader heeft het papieren boek nog niet gevloerd, al zie je de boekhandels ook zweten. Eigenlijk is onze hele beschaving naar de klote als het echt zover komt. Ik begrijp niet dat onze generatie niet doorheeft hoe erg het met onze cultuur gesteld is. Het virtuele nomadendom – niemand heeft meer rust in zijn achterste – zal zijn slachtoffers wel eisen.

    S.W.

  • Ik studeer Journalistiek & Fotografie haha :p Maar ergens hoop ik dat ik uiteindelijk mijn brood met mijn blog & youtubekanaal kan verdienen :p