Geweldige uitdaging: webredacteur bij de Jonge Schrijversavond

Als je als beginnend schrijver van midden twintig gek wordt van vooroordelen die er over jonge schrijvers bestaan, wat doe je dan? Wat doe je als je merkt dat jonge schrijvers niet serieus genomen worden en een podium nodig hebben? Die vragen moet schrijver Maurice Seleky zich gesteld hebben toen hij op het idee kwam om de Jonge Schrijversavond op te richten.

[heading margin_top=”14″]Een literair podium – maar dan voor jongeren[/heading]

Hij had er een boek over kunnen schrijven – om daardoor meteen voor narcistisch uitgemaakt te worden. Hij had er met een vriend over kunnen praten in de kroeg terwijl hij de barman wenkte om zijn glas bij te vullen. Of hij had er fel tegenin kunnen gaan tijdens het Generatie IK debat in februari.

In plaats daarvan besloot hij iets anders te doen. Iets waarmee hij jonge schrijvers met hun publiek zou kunnen verenigen. Iets waar enthousiaste vrijwilligers aan mee wilden werken en – zou toch mooi zijn – waarmee hij de Stadsschouwburg van Amsterdam zou kunnen vullen. Hij zocht niet langer naar een podium voor jonge schrijvers, maar creëerde het zelf.

Inmiddels bestaat de Jonge Schrijversavond vier jaar en worden de idealen groter. De stichting wil groeien. Ze wil niet alleen een live podium bieden, maar ook haar website inzetten als online platform voor literatuur van de toekomst – die jonge schrijvers uiteindelijk moeten schrijven.

Citaat uit artikel in NRC Weekend van 15 en 16 juni 2013
Citaat uit artikel in NRC Weekend van 15 en 16 juni 2013

[heading margin_top=”14″]Met een blauw pijltje door Amsterdam[/heading]

Een mooi streven en een geweldige uitdaging, waarbij behoefte is aan vers enthousiasme van nieuwe vrijwilligers. Ik moest reageren. Sinds ik mezelf als aspirant-schrijver serieus ben gaan nemen, ben ik dagelijks bezig met hoe je als jonge schrijver in het wereldje terecht komt en op welke manier je als schrijver de literatuur van de toekomst schrijft.

Daarom liep ik vorige week met mijn mobiel in mijn handen geklemd over de Nieuwmarkt in Amsterdam. Mijn blik was vooral gericht op het blauwe pijltje dat me vertelde waar ik naartoe moest. Langs grachten, lege gehandicaptenparkeerplaatsen, appartementen en volle terrasstoelen. Naar een café voor mijn eerste sollicitatiegesprek.

Een halfuur later liep ik naar buiten. Drie dagen later opende ik gespannen mijn mail. Ik las dat het gesprek erg leuk was. Dat ze dachten dat ik iets zou kunnen bijdragen. En of ik daarom de webredactie wilde versterken.

Daarom mag ik me de komende tijd naast student en blogger, ook webredacteur bij de Jonge Schrijversavond noemen. En ik vind het geweldig om dat met jullie te kunnen delen.

Gepubliceerd door

Rosalinde Markus

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Haar blog is een openbaar notitieboekje over schrijven, bloggen, creativiteit en wat haar opvalt in het communicatievak. Ook is ze hoofdredacteur van online literair tijdschrift Lood.